افسردگی

افسردگی

افسردگی یک بیماری واقعی است

غمگینی حسی است که همه ما تجربه می کنیم. ناراحتی و غم یک واکنش طبیعی است به شرایط و موقعیت های دشوار زندگی و معمولا گذراست. وقتی کسی افسرده است این حالت، زندگی روزمره و عملکرد معمول اش را تحت تاثیر قرار می دهد. افسردگی، هم برای خود فرد افسرده و هم برای نزدیکانش آزاردهنده است. افسردگی نشانه ضعف فرد یا نقص شخصیت او نیست و یک بیماری واقعی است. شما نمی توانید صرفا با اراده و تصمیم، افسردگی را برطرف کنید. افرادی که افسردگی را تجربه می کنند معمولا برای بهبودی به درمان نیاز دارند.

اگر فکر می کنید افسرده هستید بدانید که شما تنها نیستید. یک نفر از هر ۸ نفر بزرگسال در ایران مبتلا به افسردگی است. افسردگی در اکثر کشور های دنیا شایعترین اختلال سلامت روان است.

علایم و نشانه های افسردگی

افسردگی هزار چهره دارد، نشانه های آن را بشناسیم.

هر کس که افسرده است تمام نشانه های افسردگی را تجربه نمی کند. بعضی افراد نشانه های کمی دارند. بعضی افراد نشانه های زیاد یا شدیدی را تجربه می کنند. در بعضی افراد افسردگی طولانی و مزمن می شود. علایم و نشانه های بیماری بسته به زمان شروع بیماری یا مرحله بیماری ممکن است متفاوت باشد.

غمگینی فقط قسمت کوچکی از افسردگی است و این بیماری نشانه های زیادی دارد. بعضی از کسانی که افسرده هستند ممکن است اصلا غمگینی را احساس نکنند و به جایش اضطراب یا کلافگی یا تحریک پذیری و خشم داشته باشند. افسردگی نشانه های جسمی نیز دارد. اگر در دو هفته گذشته یا بیشتر تعدادی از نشانه های زیر را تجربه کرده اید ممکن است افسرده باشید:

o احساس غم، اضطراب، یا پوچی و خالی بودن
o احساس ناامیدی و یا احساس منفی و بدبینی
o بی قراری، تحریک پذیری یا زود عصبانی شدن
o احساس گناه، بی ارزشی، یا بی کفایتی
o احساس بی علاقگی و لذت نبردن از سرگرمی ها و فعالیت های لذت بخش قبلی
o احساس خستگی، کند شدن و کم انرژی بودن
o اشکال در تمرکز، حافظه، و تصمیم گیری
o اشکال در خواب به صورت خواب آلودگی، صبح زود از خواب بیدار شدن یا بی خوابی
o تغییر در اشتها و یا وزن
o کم شدن میل جنسی
o فکرهایی در مورد مرگ یا خودکشی
o مشکلات جسمی بدون علت مشخص مثل بدن درد یا سردرد
o مشکل در انجام کارهای روزمره در خانه یا محل کار

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اکثر افراد مدت طولانی صبر می کنند تا به پزشک مراجعه کنند. پزشک یا روانپزشک می تواند به شما کمک کند که روش های درست درمان را بشناسید و انتخاب کنید.
اگر بیشتر از دو هفته بعضی نشانه های افسردگی را تجربه کردید از پزشک یا روانپزشک کمک بگیرید.

عواملی که می‌توانند در ایجاد افسردگی نقش داشته باشند

گاهی یک دلیل مشخص برای افسردگی پیدا می شود مانند یک اتفاق تنش‌زا یا ناگوار در زندگی مانند ازدست دادن عزیزان، مشکل در روابط خانوادگی، یا عاطفی، یا از دست دادن کار. بعضی مواقع نیز

هیچ دلیل مشخصی برای آن یافت نمی شود.
افرادی که سابقه خانوادگی افسردگی دارند بیشتر ممکن است به افسردگی مبتلا شوند. مصرف مواد و الکل، تنهایی، و ابتلا به یک بیماری مزمن (مانند دیابت، فشارخون بالا، بیماری قلبی و مانند آنها) هم احتمال ابتلا به افسردگی را بیشتر می کنند.

افسردگی شایع است و یک نفر از هر ده نفر در طول زندگی مبتلا به افسردگی می شوند.
افسردگی در هر سنی می تواند شروع شود. افسردگی می تواند در سن نوجوانی یا حتی کودکی نیز شروع شود. کودکان و نوجوانانی که اضطراب دارند بیشتر در خطر ابتلا به افسردگی هستند. در مورد افسردگی درنوجوانان در اینجا بیشتر بخوانید.  البته افسردگی بیشتر در سنین جوانی و

میانسالی بروز می کند. نشانه های افسردگی می تواند در سنین مختلف متفاوت باشد.
افسردگی ممکن است همراه با بیماری های جسمی مانند بیماری های قلبی، دیابت، بیماری پارکینسون، بدخیمی‌ها، یا دیابت رخ دهد و باعث بدتر شدن وضعیت سلامت در این بیماران شود. گاهی نیز داروهایی که برای درمان بیماری های طبی تجویز می شود باعث افسردگی می شود.

افسردگی انواع مختلفی دارد

افسردگی پس از زایمان: حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد زنانی که زایمان می کنند به دلیل استرس های نگهداری از کودک، تغییرات هورمونی، و دلایل دیگری مانند آسیب‌پذیری ژنتیکی به افسردگی مبتلا می شوند.

افسردگی در اختلال دوقطبی:‌ این نوع از افسردگی نیاز به توجه خاص دارد چون اگر درست تشخیص داده نشود ممکن است با درمان های رایج ضدافسردگی بدتر شود. اگر دوره هایی در زندگی فرد وجود داشته که در آن فرد حالتی کاملا متفاوت با افسردگی و یا حالت عادی خود را تجربه کرده و دچار حالتهایی مانند شادی و سرخوشی بیش از حد، انرژی خیلی زیاد، پر حرفی یا ولخرجی بیش از حد شده باشد ممکن است دچار اختلال دوقطبی باشد. البته تشخیص این بیماری برای فرد دشوار است و حتما باید از روانپزشک کمک گرفت.

افسردگی فصلی: در بعضی افراد افسردگی در فصل خاصی (اغلب زمستان و با کوتاه شدن طول روز) شروع می شود.

تشخیص افسردگی

برای تشخیص افسردگی یک تست مشخص و قطعی وجود ندارد. پزشک یا روانپزشک با مصاحبه با شما می توانند تشخیص دهند بیماری وجود دارد یا نه. تست های روانشناختی موجود مانند نمونه ای که در این وب سایت آمده است فقط برای کمک به شما یا تیم درمانی است و تشخیص قطعی نیست. ممکن است پزشک برای رد کردن علت های خاص افسردگی مانند کم کاری تیرویید آزمایش خون یا سایر آزمایش ها را درخواست کند

.

درمان افسردگی

درمان افسردگی می تواند تغییر در سبک زندگی، درمان دارویی، رواندرمانی یا ترکیبی از اینها باشد. اگر افسردگی شما خفیف باشد ممکن است تغییر سبک زندگی و خود-مراقبتی کمک کند ولی برای افسردگی های متوسط یا شدید درمان تخصصی با دارو و یا رواندرمانی لازم است.

خودـمراقبتی: کارهایی که می توانید امتحان کنید و ممکن است به شما کمک کند: با خانواده و دوستان در مورد احساس‌هایی که دارید صحبت کنید. به آنها بگویید که چه کمکی می توانند بکنند. به اندازه کافی استراحت کنید. ورزش کنید یا فعالیت فیزیکی و تحرک بیشتری داشته باشید برای مثال به پیاده روی بروید. رژیم غذایی سالم هم به شما کمک خواهد کرد. در مورد خود-مراقبتی در اینجا بیشتر بخوانید.

اگر افسردگی شدید باشد این روش ها برای بهبودی کافی نیست یا انجام این کارها به دلیل افسردگی برای شما سخت است. در این صورت کمک تخصصی نیاز است:

داروهای ضد‌افسردگی: پزشک شما ممکن است داروهای ضد‌افسردگی برای شما تجویز کند. داروهای موثر و کم عارضه ای برای درمان افسردگی وجود دارد. بعضی افراد در مورد مصرف دارو نگرانی هایی دارند چون باورهای نادرستی در مورد مصرف داروهای روانپزشکی رایج است. در مورد نگرانی هایتان با پزشک صحبت کنید و در مورد دارو درمانی در اینجا بیشتر بخوانید.

روان‌درمانی یا درمان های روانشناختی: در بعضی موارد درمان های روانشناختی مانند درمان شناختی رفتاری، یا روان‌درمانی حمایتی یا بین فردی برای درمان افسردگی پیشنهاد می شود. در مورد رواندرمانی ها در اینجا بیشتر بخوانید.

منابع

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن