بدون دسته بندی

انگ بیماری‌های روانپزشکی

انگ چیست؟

انگ زدن یک فرد را از دیگران «متفاوت» می‌کند. سازمان بهداشت جهانی « انگ را نشانه‌ای از شرمساری، خجالت یا عدم تایید  تعریف می کند که باعث می‌شود فرد طرد شود، علیه او تبعیض صورت گیرد و از مشارکت در حیطه‌های مختلف اجتماع محروم شود.»

انگ کلیشه‌ها و نگرش منفی و تبعیضی است که از این کلیشه‌ی منفی نشأت می‌گیرد.

انگ نسبت به بیماری های روانپزشکی چیست؟

انگ نگرش های منفی و رفتارهای تبعیض آمیز نسبت به افراد مبتلا به بیماری روانپزشکی است. مطالعات نشان می دهد که نگرش های انگ‌آمیز به صورت گسترده و متداولی نسبت به افراد مبتلا به اختلالات سلامت روان وجود دارد. برای مثال بخش قابل توجهی از افراد در جامعه، به اشتباه، اعتقاد دارند که مبتلایان به بیماری روانپزشکی مانند مبتلایان به افسردگی یا اسکیزوفرنی، غیر قابل پیش بینی و خطرناک هستند و ترجیح می دهند کمتر با این افراد سروکار داشته باشند.

افراد اغلب درباره‌ی مشکلات سلامت روان خود یا نزدیکانشان به دلیل انگ صحبت نمی‎کنند.

دیدگاه‌های منفی یا برچسب مشکلات سلامت روان اغلب به دلیل بدفهمی، باورهای فرهنگی، درک نادرست و یا فقدان اطلاعات درباره‌ی مشکلات سلامت روان است.

بسیاری از بیماران می گویند انگ بیماری‌ روانی گاهی از خود بیماری بدتر و چالش‌برانگیزتر است.

باورهای نادرست در مورد بیماری های روانپزشکی

باورهای نادرست در مورد بیماری روانپزشکی و افراد مبتلا به بیماری شایع است. این باورهای در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف ممکن است متفاوت باشد. برای مثال برخی به اشتباه فکر می‌کنند:

– افراد مبتلا به بیماری روانپزشکی خطرناک هستند.

– افراد مبتلا به بیماری روانپزشکی غیرقابل‌پیش‌بینی هستند.

– افراد مبتلا به بیماری روانپزشکی ضعیف هستند و اراده کافی برای خوب شدن ندارند.

– افراد مبتلا به بیماری روانپزشکی گناهکارند یا بیماری تقصیر خودشان بوده است.

– بیماری روانپزشکی درمان ندارد.

– بیماری فقط با اراده و فکر مثبت درمان می‌شود.

– داروهای روانپزشکی همه اعتیادآورند.

سه سطح از انگ وجود دارد

  • سطح ساختاری: انتظارات جامعه، هنجارهای اجتماعی و عملکردهای سازمانی (مانند قانون، مقررات و سیاست‌گذاری‌ها) که فرصت‌ها، منابع و بهزیستی را برای گروه‌های برچسب‌خورده محدود می‌کنند. رسانه ها نیز ممکن است با ترویج کلیشه های نادرست نسبت به افراد با بیماری نقش داشته باشند. به عنوان مثال تصاویر سینمایی در مورد افراد با بیماری اسکیزوفرنی اغلب کلیشه ایی هستند و با اطلاعات غلط در مورد علایم بیماری، دلایل و درمان آن همراه هستند.
  • سطح اجتماعی: هنجارهای اجتماعی منفی که باعث می‌شوند افراد در یک گروه اجتماعی نسبت به افرادی که با آنها متفاوت هستند واکنشی همراه با ترس، طرد و تبعیض داشته باشند. انگ اجتماعی در دو سطح عمل می‌کند: 1- انگ اجتماعی واقعی (یعنی نگرش‌های منفی واقعی مردم) و 2- انگ اجتماعی ادراک‌شده (یعنی برداشت فرد درباره‌ی اینکه دیگران چه نگاهی به او دارند؛ مثلاً اینکه از نظر من، دیدگاه دیگران به من که بیماری روانپزشکی دارم منفی است)
  • سطح فردی: انگ خود بیمار به مشکلات سلامت روان که می‌تواند به انکار نشانه‌های بیماری، عدم پذیرش درمان و منزوی کردن خود از اجتماع منجر شود.

تأثیرات انگ

انگ باعث می‌شود افراد:

– کمتر به دنبال درمان بروند و در نتیجه بهبودی‌شان به تعویق بیافتد.

– کمتر در مورد مشکلاتشان با نزدیکان صحبت کنند و حمایت بگیرند.

– کمتر از حمایت اجتماعی برخوردار شوند و منزوی شوند.

– کیفیت زندگی پایین تری داشته باشند.

– عزت نفس پایین‌تری داشته باشند.

 

چگونه با انگ بیماری های روانپزشکی مقابله کنیم؟

– افزایش دانش و آگاهی در مورد سلامت روان: یک عنصر کلیدی در کاهش انگ مرتبط با مشکلات سلامت روان این است که افراد جامعه آگاهی بیشتری در مورد بیماری ها داشته باشند؛ به عبارتی سواد سلامت روان خود را بالا ببرند. آگاهی در مورد علائم و نشانه‌های مشکلات سلامت روان، آگاهی در مورد روش های پیشگیری و درمان، آگاهی در مورد چگونگی حمایت از دیگران در مشکلات و بحران‌ها جزیی از سواد سلامت روان است.

– صحبت کردن در مورد مشکلات سلامت روان و حمایت از افراد مبتلا به بیماری:‌ به ویژه وقتی افراد موفق و تاثیرگذار در مورد مشکلات سلامت روان خود صحبت کنند، به اصلاح باورهای نادرست و نگرش‌های منفی کمک می کنند.

پویش‌های آگاهی رسانی و تغییر نگرش در مورد مشکلات سلامت روان: لازم است باورهای نادرست درباره‌ی بیماریهای روانپزشکی از طریق پویش‌های گوناگون به چالش کشیده شود.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن