درمانسلامت روان

آشنایی با بیماری اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی نوعی بیماری روان‌پزشکی است که بر جنبه‌های مختلفی از عملکرد ذهنی فرد اثر می‌گذارد. در دوره‌ی بیماری، فرد نشانه‌هایی را تجربه می‌کند که موجب تغییراتی در خلق و تفکر و رفتار می‌شود و در آن، ارتباط ذهن با جنبه‌هایی از واقعیت قطع می‌شود. اسکیزوفرنی مانند بسیاری از بیماری‌های مزمن دیگر از قبیل بیماری‌های قلبی، کلیوی و دیابت است، با این تفاوت که در هرکدام از این بیماری‌ها بخش‌های مختلفی از جسم ما درگیر می‌شوند. در بیماری قلبی و کلیوی، قلب و کلیه‌ها درگیر می‌شوند و در اسکیزوفرنی مغز درگیر می‌شود.

اسکیزوفرنی ممکن است چنان آهسته و تدریجی در شخص شکل بگیرد که تا مدتی طولانی هیچ‌کس متوجه اختلالی در فرد مبتلا نشود. گاهی نیز بیماری به‌صورت ناگهانی طی چند هفته یا حتی چند روز بروز می‌کند.

علائم بیماری:

 بعضی افراد ممکن است تجربه شنیدن صداهایی را داشته باشند که دیگران نشوند و یا چیزهایی را ببینند که دیگران نمی‌بینند به این نشانه توهم گفته می‌شود. گاهی نیز افراد باورهایی پیدا می‌کنند که ازنظر دیگران و بر اساس استدلال منطقی درست نیست مثلاً ممکن است فکر کنند کسی قصد آسیب رساندن به آن‌ها را دارد یا توانایی‌هایی دارند که قبلاً نداشته‌اند. گاهی این عقاید یا تجربه‌های حسی باعث می‌شود در روابط فرد با خانواده یا اطرافیان مشکل پیش بیاید و حتی به پرخاشگری و درگیری منجر شود.

در بعضی موارد افراد توانایی‌های قبلی خود را از دست می‌دهند یا این توانایی‌ها کمتر می‌شود به این‌ها نشانه‌های منفی گفته می‌شود مانند انزوای اجتماعی، کم شدن کلام، بی‌تفاوتی و بی‌ارادگی. نشانه‌های بیماری در افراد مختلف تفاوت‌هایی دارند و در طی زمان هم ممکن است تغییر کنند.

درمان:

درمان مناسب میتواند نشانه‌های بیماری را کنترل کند. ازآنجایی‌که این بیماری مزمن و عود‌کننده است، در اکثر موارد، درمان پیشگیرانه‌ی طولانی‌مدت توصیه‌شده و موردنیاز است. برنامه‌ی درمانی مناسب و موردقبول شامل ترکیبی از درمان‌های دارویی و درمان‌های روانی- اجتماعی است که در طول زمان به کنترل بیماری منجر می‌شود. درمان‌های روانی- اجتماعی عبارت‌اند از آموزش مهارت‌های اجتماعی، آموزش روان‌شناختی برای بیمار، آموزش روان‌شناختی برای خانواده و در صورت لزوم کاردرمانی.

همکاری نزدیک با روان‌پزشک و طرح آزادانه‌ی سؤالات و نگرانیها در مورد برنامه‌ی درمانی و راه‌حلهای موجود میتواند میزان اثربخشی درمان را افزایش دهد. به‌علاوه، نوشتن علائم، درمان‌های دریافتی، الگوی خواب و وقایع زندگی میتواند به بیمار و خانواده وی کمک کند تا درک بهتری از بیماری داشته باشند. این اطلاعات همچنین به روان‌پزشک کمک خواهد کرد تا بتواند روند درمان را پیگیری کند.

درمان دارویی اسکیزوفرنی توسط روان‌پزشکان که در تشخیص و درمان اختلالات روانی تخصص دارند، صورت میپذیرد. داروهایی که معمولاً برای کنترل علائم بیماری تجویز می‌شوند «داروهای ضد سایکوز» نام دارند. امروزه داروهای ضد سایکوز متنوعی در دسترس است. بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی باید مدتی طولانی (گاه چندین سال) تحت درمان باشند. در صورت نیاز، انواع دیگری از داروها، معمولاً به‌صورت دورهای و موقت، به داروهای ضد سایکوز افزوده میشوند تا دورههای افسردگی یا عوارض دارویی درمان شوند.

به دلیل احتمال تأثیر نامطلوب بعضی از داروها بر جنین و شیرخوار، خانمهای مبتلا به این اختلال در صورت بارداری و یا تمایل به بارداری یا شیردهی باید با روان‌پزشک مشورت کنند.

تداوم درمان، حتی در زمان‌هایی که بیمار در وضعیت سلامت به سر می‌برد، می‌تواند اختلال را به‌خوبی تحت کنترل درآورد و احتمال بروز دوره های مکرر و وخیمتر بیماری را کاهش دهد.

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن