بی اشتهایی عصبی و مشکلات خوردن

اختلالات مربوط به خوردن

بی اشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی

 

 شکل بدن و وزن همواره نقش مهمی در ذهن بشر داشته و ارتباط زیادی با روان دارد. در طول تاریخ، معیارهای زیبایی در جوامع مختلف تغییر کرده است. زمانی چاقی و افزایش وزن ملاک زیبایی بوده ولی امروزه این ملاک کمتر مطرح است و حتی در برخی جوامع، افزایش وزن و چاقی به ضد ارزش تبدیل شده است. ازاین‌رو می‌توان فهمید که چگونه امروزه شیوع اختلالات خوردن در دنیا روبه افزایش است. این بیماری‌ها معمولاً در رده سنی نوجوانی و جوانی شایع‌تر بوده و زنان بیشتر از مردان به آن مبتلا می‌شوند.

در ادامه می‌خواهیم به انواع این اختلالات بپردازیم.

بی‌اشتهایی عصبی

بی‌اشتهایی عصبی یا آنورکسی نوروزا، بیماری است که در سال‌های اخیر، شایع‌تر شده است. این بیماری، معمولاً در نوجوانی شروع‌شده و در دختران نوجوان، شایع‌تر از پسران است. در این بیماری فرد عمداً وزن خود را به‌طور ناسالم و با شیوه‌های آسیب‌رسان کاهش می‌دهد و از سویی تصورش از شکل و وزنی که دارد غیرواقعی بوده و باوجود داشتن وزن پایین، معتقد است که اضافه‌وزن دارد. فرد در این شرایط اصرار دارد غذاهای کم‌کالری مصرف کند و دائم خود را در شرایط گرسنگی نگه می‌دارد. این وضعیت سبب مشکلات متعدد جسمی ازجمله عملکرد غیرطبیعی هورمون‌های بدنی، افت فشارخون و ضربان قلب و…می‌شود.

به دلیل نقش عوامل پیچیده روان‌شناختی در ایجاد این بیماری یک طرح درمانی جامع به بیمار توصیه می‌شود. فرد معمولاً خود تمایلی به درمان ندارد و در برابر پیشنهاد خانواده و پزشک، مقاومت می‌کند. درمان در این‌گونه موارد سخت و پیچیده بوده و بستری در بیمارستان، استفاده از درمان شناختی، رفتاری و تجویز دارو می‌تواند کمک‌کننده باشد.

پرخوری عصبی

وضعیتی دیگر از اختلالات مربوط به خوردن است که فرد در برابر وسوسه خوردن نمی‌تواند مقاومت کند. در این حالت فرد بسیار زیاد با موضوع وزن درگیری ذهنی دارد و ترس شدیدی از چاق شدن دارد. از سویی فرد به پرخوری‌های غیرقابل‌کنترل می‌پردازد و بعد از پایان حمله خوردن، احساس پشیمانی، گناه و نفرت شدیدی را تجربه می‌کند و برای تخفیف این حس گناه به رفتارهای پاک‌سازی مثل استفراغ تعمدی، مصرف ملین‌ها یا ورزش‌های شدید رو می‌آورد. بیماران مبتلابه پراشتهایی عصبی می‌توانند از درمان‌های شناختی، رفتاری بهره مناسبی ببرند. هرچند در مواردی درمان‌ها طولانی خواهد بود. درصورتی‌که فرد افسردگی یا افکار خودکشی داشته باشد گاه بستری لازم است.

نمایش بیشتر

یک دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا